Grey Xenia

Grey Xenia
Data urodzenia:
1904-02-17 Alaska
Data śmierci:
2003-01-18 Skolimów

śpiewaczka,aktorka;Właściwie Ksenia Martysz – Mikuszewska. Żona śpiewaka Mariana Demara ( właśc. Mikuszewski) .Xenia Grey urodziła się na wyspie Kodiak w stanie Alaska.Po powrocie do kraju zamieszkała z rodzicami w Sosnowcu.Ukończyła Konserwatorium Warszawskie w Warszawie. Śpiewu uczuła się pod kierunkiem prof. Edmunda Heintzego, gry aktorskiej u Aleksandra Zelwerowicza.Po ukończeniu Konserwatorium została zaangażowana przez Zdzisława Górzyńskiego do teatru pod nazwą Operetka Reprezentacyjna .Debiutowała w operetce Księżna Chicago – Emericha Kalmana , obejmując role po wielkiej gwieździe Elnie Gistedt. Następnie wystąpiła w operetce Jedna jedyna noc – Roberta Stolza po czym teatr
zamknięto.W sezonie 1930/31 występowała w zespole Teatru Wielkiego w Poznaniu, role z tego okresu m.in. Violetta Catalini  – Fiołek z Montmartre ( E. Kalman ) w reżyserii Józefa Sendeckiego, Hrabianka
Stasia – Księżniczka Czardasza ( E. Kalman ) w reżyserii Józefa Sendeckiego. W kolejnym sezonie występowała w teatrach łódzkich, następnie w Warszawie  w Teatrze Nowości , gdzie zagrała w
przedstawieniach Wiktoria i jej huzar oraz w polskiej premierze operetki Kwiat Hawajów , gdzie partnerowała Wojciechowi Ruszkowskiemu.Od 1936 roku ponownie w Teatrze Wielkim w Poznaniu. W tym okresie występowała w operetkach m.in. Hrabia Luxemburg jako Julia Vermont, Bal w Savoyu jako Daisy Parker. W 1937 roku występowała w
Teatrze Miejskim w Bydgoszczy, gdzie odniosła duzy sukces w operetce Carewicz ( F. Lehara) kreując postać Soni. Na scenie bydgoskiej zagrała jeszcze Leontynę w Diabelskim jeźdźcu oraz Helenę w
Polskiej krwi.W sezonie 1938/39 występowała w zespole wileńskiego Teatru Lutnia. Na scenie tego teatru Xenia Grey odniosła niebywały sukces w operetce Rose Marie (R. Frimla).W Wilnie zagrała jeszcze Lizę i wdzięczną Japonkę w Krainie uśmiechu ( F. Lehar ), Lia San – Wiktoria i jej huzar ( P.Abraham ), Hrabina  – Wiedeńska krew ( J. Strauss), Katarzyna – Król
włóczęgów ( R. Friml ).Na sezon 1939/40 została zaangażowana przez Leopolda Pobóg – Kielanowskiego do Teatru Wielkieg na Pohulance. Na tej scenie odniosła sukces kreując postać Lulu w sztuce Dama od Maxima ( G.Feydeau
) w reżyserii Ziemowita Karpińskiego.Podczas II wojny światowej znalazła się w Warszawie , gdzie występowała w teatrach jawnych m.in. w Teatrze Miasta Warszawy. Po wojnie za występy w jawnych teatrach została ukarana przez ZASP
trzymiesięcznym zakazem występowania w Warszawie.Kolejne lata to występy na wielu scenach Polski ( Kraków, Wrocław,Gliwice ).W 1960 roku została zaangażowana przez Barbarę Kostrzewska do Teatru Muzycznego w Lublinie, na tej sceniew 1976 roku  obchodziła jubileusz 45 – lecia pracy artystycznej.Po wojnie stworzyła szereg krecji scenicznych , z czego niewątpliwym sukcesem artystki była rola Silvi Varescu  w operetce  Księżniczka czardasza, którą powtarzała przeszło 300 razy
objeżdzając z nią całą Polskę. „Na czoło wysuwa się postać Silvy Varescu,Księżniczki czardasza w kapitalnym wprost wykonaniu Xeni Grey. Ciągle świeży głos o przebogatej dynamice ,werwa,
temperament sceniczny, wysokiej klasy gra aktorska – to największe zalety pani Grey. Lucyna Messal , Kazimiera Niewiarowska i Mela Grabowska odrodziły się bez reszty w doskonałej ich następczyni”
– Życie Lubelskie (1948)Inne powojenne role Xeni Grey to m.in. : Giuditta Grisi  – Domek trzech dziewcząt , Hanna Glavari – Wesoła wdówka , Riquette – Wiktoria i jej huzar, Dolores – Nie ma czasu na miłość, Mrs.
Bobulińska – Panna wodna, Dorota – Krakowiacy i górale, Pani Pearse – My Fair Lady, Baronowa von Othegraven – Krysia leśniczanka.Po wojnie artystka  zajmowała się także  reżyserią . W Lublinie wyreżyserowała mi.in operetki : Bal w Savoyu, Carewicz, Wesoła wdówka.Ostatnie lata życia Xenia Grey spędziła w Domu Artysty Weterana w Skolimowie.Zmarła 18.01.2003 roku , została pochowana na Cmentarzu Prawosławnym w Warszawie.


Źródła:
1)

śpiewaczka,aktorka;Właściwie Ksenia Martysz – Mikuszewska. Żona śpiewaka Mariana Demara ( właśc. Mikuszewski) .Xenia Grey urodziła się na wyspie Kodiak w stanie Alaska.Po powrocie do kraju zamieszkała z rodzicami w Sosnowcu.Ukończyła Konserwatorium Warszawskie w Warszawie. Śpiewu uczuła się pod kierunkiem prof. Edmunda Heintzego, gry aktorskiej u Aleksandra Zelwerowicza.Po ukończeniu Konserwatorium została zaangażowana przez Zdzisława Górzyńskiego do teatru pod nazwą Operetka Reprezentacyjna .Debiutowała w operetce Księżna Chicago – Emericha Kalmana , obejmując role po wielkiej gwieździe Elnie Gistedt. Następnie wystąpiła w operetce Jedna jedyna noc – Roberta Stolza po czym teatr
zamknięto.W sezonie 1930/31 występowała w zespole Teatru Wielkiego w Poznaniu, role z tego okresu m.in. Violetta Catalini  – Fiołek z Montmartre ( E. Kalman ) w reżyserii Józefa Sendeckiego, Hrabianka
Stasia – Księżniczka Czardasza ( E. Kalman ) w reżyserii Józefa Sendeckiego. W kolejnym sezonie występowała w teatrach łódzkich, następnie w Warszawie  w Teatrze Nowości , gdzie zagrała w
przedstawieniach Wiktoria i jej huzar oraz w polskiej premierze operetki Kwiat Hawajów , gdzie partnerowała Wojciechowi Ruszkowskiemu.Od 1936 roku ponownie w Teatrze Wielkim w Poznaniu. W tym okresie występowała w operetkach m.in. Hrabia Luxemburg jako Julia Vermont, Bal w Savoyu jako Daisy Parker. W 1937 roku występowała w
Teatrze Miejskim w Bydgoszczy, gdzie odniosła duzy sukces w operetce Carewicz ( F. Lehara) kreując postać Soni. Na scenie bydgoskiej zagrała jeszcze Leontynę w Diabelskim jeźdźcu oraz Helenę w
Polskiej krwi.W sezonie 1938/39 występowała w zespole wileńskiego Teatru Lutnia. Na scenie tego teatru Xenia Grey odniosła niebywały sukces w operetce Rose Marie (R. Frimla).W Wilnie zagrała jeszcze Lizę i wdzięczną Japonkę w Krainie uśmiechu ( F. Lehar ), Lia San – Wiktoria i jej huzar ( P.Abraham ), Hrabina  – Wiedeńska krew ( J. Strauss), Katarzyna – Król
włóczęgów ( R. Friml ).Na sezon 1939/40 została zaangażowana przez Leopolda Pobóg – Kielanowskiego do Teatru Wielkieg na Pohulance. Na tej scenie odniosła sukces kreując postać Lulu w sztuce Dama od Maxima ( G.Feydeau
) w reżyserii Ziemowita Karpińskiego.Podczas II wojny światowej znalazła się w Warszawie , gdzie występowała w teatrach jawnych m.in. w Teatrze Miasta Warszawy. Po wojnie za występy w jawnych teatrach została ukarana przez ZASP
trzymiesięcznym zakazem występowania w Warszawie.Kolejne lata to występy na wielu scenach Polski ( Kraków, Wrocław,Gliwice ).W 1960 roku została zaangażowana przez Barbarę Kostrzewska do Teatru Muzycznego w Lublinie, na tej sceniew 1976 roku  obchodziła jubileusz 45 – lecia pracy artystycznej.Po wojnie stworzyła szereg krecji scenicznych , z czego niewątpliwym sukcesem artystki była rola Silvi Varescu  w operetce  Księżniczka czardasza, którą powtarzała przeszło 300 razy
objeżdzając z nią całą Polskę. „Na czoło wysuwa się postać Silvy Varescu,Księżniczki czardasza w kapitalnym wprost wykonaniu Xeni Grey. Ciągle świeży głos o przebogatej dynamice ,werwa,
temperament sceniczny, wysokiej klasy gra aktorska – to największe zalety pani Grey. Lucyna Messal , Kazimiera Niewiarowska i Mela Grabowska odrodziły się bez reszty w doskonałej ich następczyni”
– Życie Lubelskie (1948)Inne powojenne role Xeni Grey to m.in. : Giuditta Grisi  – Domek trzech dziewcząt , Hanna Glavari – Wesoła wdówka , Riquette – Wiktoria i jej huzar, Dolores – Nie ma czasu na miłość, Mrs.
Bobulińska – Panna wodna, Dorota – Krakowiacy i górale, Pani Pearse – My Fair Lady, Baronowa von Othegraven – Krysia leśniczanka.Po wojnie artystka  zajmowała się także  reżyserią . W Lublinie wyreżyserowała mi.in operetki : Bal w Savoyu, Carewicz, Wesoła wdówka.Ostatnie lata życia Xenia Grey spędziła w Domu Artysty Weterana w Skolimowie.Zmarła 18.01.2003 roku , została pochowana na Cmentarzu Prawosławnym w Warszawie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.