Halicz Michał

Halicz Michał
Data urodzenia:
1888-10-10 Warszawa
Data śmierci:
1969-03-01 Londyn

aktor, śpiewak;

Właściwie Leopold Blomberg. Był synem Andrzeja Blomberga i Broni­sławy z Mianowskich, bratem Tadeusza Olszy. Do szkoły chodził w Warszawie. W 1905 był are­sztowany za udział w strajku szkolnym. Walczył w I wojnie światowej. Debiutował 1919 w warsz. t. Qui Pro Quo jako Leopold Blomberg, potem używał zawsze pseudonimu. Występował najczęściej w programach rewiowo-kabaretowych, a także nie­kiedy w repertuarze operetkowym. Najtrwalej zwią­zany był z Warszawą, często zmieniając sceny te­atrzyków, ale grał także w innych miastach. Wy­stępował m.in. w sez. 1919/20 w t. Rozmaitości we Lwowie; w 1920 w warsz. Mirażu; 1922 w Qui Pro Quo; 1924 w Stańczyku, Qui Pro Quo, w Nowościach, T. Premier pod kier. T. Ortyma; 1925 w Qui Pro Quo; 1926 w Nowościach, Wodewilu, Perskim Oku; 1927 w Qui Pro Quo; 1929 w T. Nowym w Poznaniu, i warsz. Morskim Oku; 1930 w Uśmiechu Warszawy, Mignon; 1931 w Nowo­ściach; 1931-33 w Morskim Oku; 1933 w Cyga­nerii; sez. 1934/35 w Starej Bandzie; 1935 w Holly­wood; 1936-38 w T. Wielkim (repertuar operetko­wy). Grał także w wielu filmach polskich. Po wy­buchu II wojny świat, przedostał się na Zachód, był żołnierzem I Dywizji Pancernej. Po wojnie prze­bywał na emigracji. W sez. 1948/49 należał do ZASP-u w Londynie.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994


Źródła:
1)

aktor, śpiewak;

Właściwie Leopold Blomberg. Był synem Andrzeja Blomberga i Broni­sławy z Mianowskich, bratem Tadeusza Olszy. Do szkoły chodził w Warszawie. W 1905 był are­sztowany za udział w strajku szkolnym. Walczył w I wojnie światowej. Debiutował 1919 w warsz. t. Qui Pro Quo jako Leopold Blomberg, potem używał zawsze pseudonimu. Występował najczęściej w programach rewiowo-kabaretowych, a także nie­kiedy w repertuarze operetkowym. Najtrwalej zwią­zany był z Warszawą, często zmieniając sceny te­atrzyków, ale grał także w innych miastach. Wy­stępował m.in. w sez. 1919/20 w t. Rozmaitości we Lwowie; w 1920 w warsz. Mirażu; 1922 w Qui Pro Quo; 1924 w Stańczyku, Qui Pro Quo, w Nowościach, T. Premier pod kier. T. Ortyma; 1925 w Qui Pro Quo; 1926 w Nowościach, Wodewilu, Perskim Oku; 1927 w Qui Pro Quo; 1929 w T. Nowym w Poznaniu, i warsz. Morskim Oku; 1930 w Uśmiechu Warszawy, Mignon; 1931 w Nowo­ściach; 1931-33 w Morskim Oku; 1933 w Cyga­nerii; sez. 1934/35 w Starej Bandzie; 1935 w Holly­wood; 1936-38 w T. Wielkim (repertuar operetko­wy). Grał także w wielu filmach polskich. Po wy­buchu II wojny świat, przedostał się na Zachód, był żołnierzem I Dywizji Pancernej. Po wojnie prze­bywał na emigracji. W sez. 1948/49 należał do ZASP-u w Londynie.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.