Jakubowska Nika

Nika Jakubowska (Polona)
Jakubowska Nika
Data urodzenia:
1895-04-02 Tarnów
Data śmierci:
1962-10-10 Kraków

śpiewaczka;

Właściwie Dominika Jakubowska, zamężna Płońska. Była córką lekarza Saturnina J. i Anny z Fiłatów, żoną śpiewaka i aktora Edmunda Płońskie­go. Śpiewu uczyła się u I. Warmutha, potem u S. Beliny-Skupiewskiego i H. Zboińskiej-Ruszkowskiej. De­biutowała w 1919 w partii Racheli („Żydówka”) w przed­stawieniu Krak. Tow. Operowego. W Krakowie śpie­wała też na koncertach. W 1922-26 była zaangażowana w T. Wielkim w Poznaniu. 17 VII 1925 wystąpiła go­ścinnie w Krakowie w partii tyt. w „Tosce”. 13 VI 1926 w Krakowie wyszła za mąż za śpiewaka Edmunda Płoń­skiego, ale na scenie nadal używała nazwiska Jakubow­ska. W sez. 1926/27 była zaangażowana w T. Miejskich we Lwowie. W późniejszych latach nie miała stałego en­gagement, występowała jednak gościnnie, a także śpiewała na estradzie, m.in. we Lwowie, w Warszawie (gdzie mieszkała od 1935) oraz w Katowicach, Krako­wie, Wilnie i Berlinie. Podczas II wojny świat. jako łączniczka AK była więziona przez Gestapo. Po woj­nie na scenę nie wróciła, pracowała jako urzędniczka w Krakowie. Śpiewała partie sopranowe, takie jak: Santuzza (Rycerskość wieśniacza), Halka (Halka), Aldona (Konrad Wallenrod), Brunhilda (Walkiria), Elza (Lohengrin), Elżbieta (Tannhauser), Milada (Dalibor).

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973


Źródła:
1)

śpiewaczka;

Właściwie Dominika Jakubowska, zamężna Płońska. Była córką lekarza Saturnina J. i Anny z Fiłatów, żoną śpiewaka i aktora Edmunda Płońskie­go. Śpiewu uczyła się u I. Warmutha, potem u S. Beliny-Skupiewskiego i H. Zboińskiej-Ruszkowskiej. De­biutowała w 1919 w partii Racheli („Żydówka”) w przed­stawieniu Krak. Tow. Operowego. W Krakowie śpie­wała też na koncertach. W 1922-26 była zaangażowana w T. Wielkim w Poznaniu. 17 VII 1925 wystąpiła go­ścinnie w Krakowie w partii tyt. w „Tosce”. 13 VI 1926 w Krakowie wyszła za mąż za śpiewaka Edmunda Płoń­skiego, ale na scenie nadal używała nazwiska Jakubow­ska. W sez. 1926/27 była zaangażowana w T. Miejskich we Lwowie. W późniejszych latach nie miała stałego en­gagement, występowała jednak gościnnie, a także śpiewała na estradzie, m.in. we Lwowie, w Warszawie (gdzie mieszkała od 1935) oraz w Katowicach, Krako­wie, Wilnie i Berlinie. Podczas II wojny świat. jako łączniczka AK była więziona przez Gestapo. Po woj­nie na scenę nie wróciła, pracowała jako urzędniczka w Krakowie. Śpiewała partie sopranowe, takie jak: Santuzza (Rycerskość wieśniacza), Halka (Halka), Aldona (Konrad Wallenrod), Brunhilda (Walkiria), Elza (Lohengrin), Elżbieta (Tannhauser), Milada (Dalibor).

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.