Orleńska Olga

Olga Orleńska (Świat nr 4, 1925)
Orleńska Olga
Data urodzenia:
1896-02-24 Lwów
Data śmierci:
1956-09-13 Lublin

śpiewaczka, aktorka;

Właściwie  Olga Felicja Dul, zamężna Dołżycka, pseud. Lys,Lysowska, Lisowska. Była córką Aleksandra i Barbary Dulów, żoną dyrygenta Adama Dołżyckiego. Debiutowała w T. Miejskim w Krakowie pod nazwiskiem Lisowska 19 XII 1908 w roli Pazia Mario (Don Kiszot). Pozostała w tym zespole do marca 1909 używając także nazwisk Lysów­na i Lysowska. W 1909-10 występowała w krak. T. Lu­dowym, w sez. 1910/11 w zespole E. Majdrowicza w So­snowcu, w 1912 w zespole F. Rychłowskiego m.in. w Płocku, a w sez. 1912/13 w prowadzonym przez niego T. Polskim w Kijowie. W tym czasie grywała role dram., jak np. Kornelia (Irydion), Rachel (Wesele), Psyche (Eros i Psyche), Lulu (Demon ziemi). Następnie przenio­sła się do Warszawy, gdzie kształciła się w śpiewie pod kier. S. Doliwa- Dobrowolskiej i K. Pietraszewskiej. Wiosną 1914 została zaangażowana do zespołu operet­ki WTR i odtąd występowała w T. Nowości, a niekiedy także w farsach w T. Letnim. W T. Nowości początko­wo śpiewała mniejsze role, dopiero w 1915 po wyjeź­dzie L. Messal  do Rosji objęła główne partie, jak np. Sylva (Księżniczka czardasza), Grisi (Domek trzech dziewcząt), Zuzanna (Cnotliwa Zuzanna), partia tyt. w Korduli. W 1918 opuściła T. Nowości i w lecie tego roku występowała w t. Mirage, następnie wyjechała do Poz­nania i tu 29 IX 1919 debiutowała w operze śpiewając partię tyt. w Halce. W T. Wielkim w Poznaniu występo­wała do 1922 w partiach sopranowych, jak np. Nedda (Pajace), Mimi (Cyganeria), Tatiana (Eugeniusz Onie­gin), Brunhilda (Walkiria). W tym czasie wyszła za mąż za dyrygenta Adama Dołżyckiego. W kwietniu 1922 przeniosła się do T. Nowego w Warszawie i występowa­ła znów w operetkach. W1923 wraz z mężem przebywała w Ameryce i dawała tam koncerty pieśni polskich. Po powrocie do kraju występowała w początku 1924 w t. Operetka-Wodewil w Warszawie, a w sez. 1924/25 w T. Narodowym w Toruniu zarówno w operetkach, jak i w dramacie. W późniejszym okresie nie miała zapewne stałego engagement; występowała tylko dorywczo, m.in. 5 VII 1927 w T. Wielkim w Warszawie śpiewała partię tyt. w Aidzie, a 7 VII 1928 partię tyt. w Madame Butterfly. Występowała też w T. Nietoperz w Warsza­wie (1927), T. Miejskim w Łodzi (1929/30), w Toruniu (1930/31), w T. Popularnym w Warszawie (1932), w T. Kameralnym (1937). W 1930 uczestniczyła w pol. przed­stawieniach amatorskich w Paryżu. W 1936-39 grała w kilku filmach. Podczas II wojny świat. brała udział w konspiracyjnych koncertach w mieszkaniach prywat­nych. Po zakończeniu wojny obchodziła 9 XI 1947 w sali Romy w Warszawie jubileusz trzydziestolecia pracy. W 1949-50 występowała w T. Lutnia w Łodzi, 1952-53 tamże w T. Małym, a w ostatnich latach życia w Ope­retce w Lublinie. W tym czasie grała już role charakte­rystyczne w operetkach, jak np. Amaranta (Córka pani Angot).
.
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965 t.I, PWN Warszawa 1973


Źródła:
1)

śpiewaczka, aktorka;

Właściwie  Olga Felicja Dul, zamężna Dołżycka, pseud. Lys,Lysowska, Lisowska. Była córką Aleksandra i Barbary Dulów, żoną dyrygenta Adama Dołżyckiego. Debiutowała w T. Miejskim w Krakowie pod nazwiskiem Lisowska 19 XII 1908 w roli Pazia Mario (Don Kiszot). Pozostała w tym zespole do marca 1909 używając także nazwisk Lysów­na i Lysowska. W 1909-10 występowała w krak. T. Lu­dowym, w sez. 1910/11 w zespole E. Majdrowicza w So­snowcu, w 1912 w zespole F. Rychłowskiego m.in. w Płocku, a w sez. 1912/13 w prowadzonym przez niego T. Polskim w Kijowie. W tym czasie grywała role dram., jak np. Kornelia (Irydion), Rachel (Wesele), Psyche (Eros i Psyche), Lulu (Demon ziemi). Następnie przenio­sła się do Warszawy, gdzie kształciła się w śpiewie pod kier. S. Doliwa- Dobrowolskiej i K. Pietraszewskiej. Wiosną 1914 została zaangażowana do zespołu operet­ki WTR i odtąd występowała w T. Nowości, a niekiedy także w farsach w T. Letnim. W T. Nowości początko­wo śpiewała mniejsze role, dopiero w 1915 po wyjeź­dzie L. Messal  do Rosji objęła główne partie, jak np. Sylva (Księżniczka czardasza), Grisi (Domek trzech dziewcząt), Zuzanna (Cnotliwa Zuzanna), partia tyt. w Korduli. W 1918 opuściła T. Nowości i w lecie tego roku występowała w t. Mirage, następnie wyjechała do Poz­nania i tu 29 IX 1919 debiutowała w operze śpiewając partię tyt. w Halce. W T. Wielkim w Poznaniu występo­wała do 1922 w partiach sopranowych, jak np. Nedda (Pajace), Mimi (Cyganeria), Tatiana (Eugeniusz Onie­gin), Brunhilda (Walkiria). W tym czasie wyszła za mąż za dyrygenta Adama Dołżyckiego. W kwietniu 1922 przeniosła się do T. Nowego w Warszawie i występowa­ła znów w operetkach. W1923 wraz z mężem przebywała w Ameryce i dawała tam koncerty pieśni polskich. Po powrocie do kraju występowała w początku 1924 w t. Operetka-Wodewil w Warszawie, a w sez. 1924/25 w T. Narodowym w Toruniu zarówno w operetkach, jak i w dramacie. W późniejszym okresie nie miała zapewne stałego engagement; występowała tylko dorywczo, m.in. 5 VII 1927 w T. Wielkim w Warszawie śpiewała partię tyt. w Aidzie, a 7 VII 1928 partię tyt. w Madame Butterfly. Występowała też w T. Nietoperz w Warsza­wie (1927), T. Miejskim w Łodzi (1929/30), w Toruniu (1930/31), w T. Popularnym w Warszawie (1932), w T. Kameralnym (1937). W 1930 uczestniczyła w pol. przed­stawieniach amatorskich w Paryżu. W 1936-39 grała w kilku filmach. Podczas II wojny świat. brała udział w konspiracyjnych koncertach w mieszkaniach prywat­nych. Po zakończeniu wojny obchodziła 9 XI 1947 w sali Romy w Warszawie jubileusz trzydziestolecia pracy. W 1949-50 występowała w T. Lutnia w Łodzi, 1952-53 tamże w T. Małym, a w ostatnich latach życia w Ope­retce w Lublinie. W tym czasie grała już role charakte­rystyczne w operetkach, jak np. Amaranta (Córka pani Angot).
.
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965 t.I, PWN Warszawa 1973

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.