![](http://janek.czarnieckiego.pl/wp-content/uploads/2018/05/jarninska_-_rotter_amelia__1.jpg)
Data urodzenia:
1879-02-16 Warszawa
Data śmierci:
1942-08-16 Warszawa ( Stare Powązki 279-V-17 )
aktorka;
Właściwie Rotter Amelia Zofia, 1° v. Reklewska, 2° v. Jarnińska, 3° v. Myszkiewicz. Była córką Jana R. i Olimpii z Krochmalskich, siostrą Stanisławy R., żoną Stanisława Jarnińskiego, potem Mieczysława Myszkiewicza. Uczyła się u J. Tatarkiewicza. W lecie 1894 występowała w Częstochowie w zespole J. Cybulskiego, w 1895 w Busku i Kielcach w zespole K. Kremskiego i w Pułtusku w zespole F. Ratajewicza, w 1896 i 1898 w warsz. t. ogr. Wodewil, w sez. 1898/99 w warsz. t. Odeon, a w lecie 1899 i 1900 znów w warsz. t. ogr. Wodewil. Niektóre wiadomości z tego okresu nie są pewne, mogą też dotyczyć jej siostry – Stanisławy R. W 1900-15 występowała stale we Lwowie w T. Miejskim, a w 1911-13 także w T. Ludowym. W tym czasie była już zamężna i używała nazwiska Rotter-Reklewska, a częściej formy Rotterowa. Z zespołem lwow. była na występach w Wiedniu (1910) i Paryżu (1913). W 1915-17 występowała w T. Polskim w Warszawie. 27 VII 1916 wyszła za aktora Stanisława Jarnińskiego (odtąd często nazwisko jej podawano w formie Rotter-Jarnińska), a po jego śmierci za aktora Mieczysława Myszkiewicza, ale jego nazwiska nigdy nie używała. W 1917-21 występowała w T. im. Słowackiego w Krakowie. Powróciła następnie na stałe do Warszawy i w 1922-34 występowała w T. Miejskich, a 1934-39 na scenach TKKT. W 1934 grała dorywczo w T. Kameralnym. Występowała w kilkunastu filmach, m.in. Pomszczona krzywda, Romans panny Opolskiej.
Wg F. Pajączkowskiego, „postać miała okazałą, szlachetne rysy twarzy, głos silny i ruchy swobodne, dykcję wyraźną, duży temperament”. Początkowo grywała subretki i amantki, jak np. rola tyt. w Małce Szwarcenkopf. Znaczna tusza spowodowała jednak, że wkrótce przejęła role matek i charakterystyczne. Wg J. Czempińskiego, gra jej była „pełna wdzięku, humoru i dystynkcji”. Wyróżniała się doskonałą dykcją. Ważniejsze role: Pawłowa (Marcowy kawaler), Janina (Czerwona toga), Bona (Barbara Radziwiłłówna A. Felińskiego), Królowa (Hamlet), Młynarka (Zaczarowane koło), Pallas (Noc listopadowa), Gospodyni (Wesele), Podstolina (Zemsta), Żegocina (Pan Damazy).
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973
aktorka;
Właściwie Rotter Amelia Zofia, 1° v. Reklewska, 2° v. Jarnińska, 3° v. Myszkiewicz. Była córką Jana R. i Olimpii z Krochmalskich, siostrą Stanisławy R., żoną Stanisława Jarnińskiego, potem Mieczysława Myszkiewicza. Uczyła się u J. Tatarkiewicza. W lecie 1894 występowała w Częstochowie w zespole J. Cybulskiego, w 1895 w Busku i Kielcach w zespole K. Kremskiego i w Pułtusku w zespole F. Ratajewicza, w 1896 i 1898 w warsz. t. ogr. Wodewil, w sez. 1898/99 w warsz. t. Odeon, a w lecie 1899 i 1900 znów w warsz. t. ogr. Wodewil. Niektóre wiadomości z tego okresu nie są pewne, mogą też dotyczyć jej siostry – Stanisławy R. W 1900-15 występowała stale we Lwowie w T. Miejskim, a w 1911-13 także w T. Ludowym. W tym czasie była już zamężna i używała nazwiska Rotter-Reklewska, a częściej formy Rotterowa. Z zespołem lwow. była na występach w Wiedniu (1910) i Paryżu (1913). W 1915-17 występowała w T. Polskim w Warszawie. 27 VII 1916 wyszła za aktora Stanisława Jarnińskiego (odtąd często nazwisko jej podawano w formie Rotter-Jarnińska), a po jego śmierci za aktora Mieczysława Myszkiewicza, ale jego nazwiska nigdy nie używała. W 1917-21 występowała w T. im. Słowackiego w Krakowie. Powróciła następnie na stałe do Warszawy i w 1922-34 występowała w T. Miejskich, a 1934-39 na scenach TKKT. W 1934 grała dorywczo w T. Kameralnym. Występowała w kilkunastu filmach, m.in. Pomszczona krzywda, Romans panny Opolskiej.
Wg F. Pajączkowskiego, „postać miała okazałą, szlachetne rysy twarzy, głos silny i ruchy swobodne, dykcję wyraźną, duży temperament”. Początkowo grywała subretki i amantki, jak np. rola tyt. w Małce Szwarcenkopf. Znaczna tusza spowodowała jednak, że wkrótce przejęła role matek i charakterystyczne. Wg J. Czempińskiego, gra jej była „pełna wdzięku, humoru i dystynkcji”. Wyróżniała się doskonałą dykcją. Ważniejsze role: Pawłowa (Marcowy kawaler), Janina (Czerwona toga), Bona (Barbara Radziwiłłówna A. Felińskiego), Królowa (Hamlet), Młynarka (Zaczarowane koło), Pallas (Noc listopadowa), Gospodyni (Wesele), Podstolina (Zemsta), Żegocina (Pan Damazy).
Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973